Doktor Dergisi Yazım

BEN BURADAYIM DA ; DÜŞÜNCELERİM FAZLA MESAİDE …

Kabus gibi geçen yoğun ötesi bir günün ardından başımızı yastığa koyar koymaz uykuya dalmak. Rüya bile göremeyecek kadar yorgun olmak kimi zaman. Bazılarımız bunu nadiren yaşayabiliyoruz ne yazık ki…

İşte o bazılarımız o yastığa gömülür gömülmez aklına üşüşen düşünceler ve sorularla tekrar tekrar kalkıp ya bir fincan kahve ya bir bardak çayın yanıbaşına çöküp sorulara yanıt bulmaya çalışıp duruyor gecelerce.

Nedir bu yanıt bulunamayan sorular, beklemekle geçmeyen dakikalar ve hatta saatler. Hiç yoğun bakımda hastalarınız oldu mu ; ya da zor bir vaka yapıp eve geldiğiniz halde kendinizi hep o vakanın yanıbaşında hissettiğiniz…Sadece ben miyim bu kadar huzur fakiri, kalabalık düşünceli ?!.

Yapmayın ama; biz birbirimizi tanırız.Biz keseriz biçeriz ama ardından peki acaba bundan sonrası nasıl gelişecek diye huzur dolu uykulara hasret kalırız.

Mümkün olsa hastanede yatarız ya neyse…Peki peki sadece ben böyleyim kabul edelim o halde. Uyuyamıyorum ben , korkmak değil sadece doğru zamanda doğru hamleyi yapmanın derdine düşüyorum.Vakit geç olmadan. Belki tek başınalık, belki profesyonelliğe adım atarken geçmem gereken tecrübe yolculuğum.Öyle bir yolculuk ki bu uğradığım yer durakta yediğim yemekler kimi zaman midemi bozup; kimi zaman da tadından yenmeyenlerden oluyor. Ama işte o hasta o odada yatarken ben evimde misafir ağırlayamıyor eşimin bana anlattığı şeylere konsantre olamıyorum. Natilus’a gidip kendime ayakkabı bakamıyorum. Ne kadar idrar yaptı , hemşire seruma potasyumu yeterli ekledi mi, drenden gelenin kokusu nasıl; yahu bu nöbetçi hemşireler neden aramaz sık sık sanki beni cık cık cık…En son bu tecrübeyi nöbetçi hemşiremi azarlarken yaşadım. Ne çok kızdım kendime kızım senin derdin ne.

Durabilsem duracağım da , o yürek öylesi daralırken dur durabilirsen.

Üniversitedeyken Cumhur Hocam ne çok kızardı bana sabah gereksiz endikasyonlarla servisi doldurduğum hastalarla karşılaşınca. Akşam vizitinde 10 kişi bıraktığı servisi sabah vizitinde bir bakardı 20 olmuş.Onu hatırladım da …Pakize mi nöbetçiydi dün gece diye sorardı ve o an herkes bana bakardı. İyi de derdim : Hocam önemsiz bir nedenden bile olsa karnı ağrıyor yahu ,evde yatacağına gözümün önünde yatsın dedim ben de ! Onun yanıtı da gecikmezdi iyi o zaman al hastanı akşam götür senin evde hemen yamacında yatsın hem bak rahat edersin sen de !...Ben istemem mi o tonton dedelerin elinden tutup eve götürmeyi ben de rahat ederim onlar da valla evimde daha iyi bakarım size . Kısa yoldan kendime bir ev-hastane kurayım da böylelikle içinden hiç çıkmamış olurum bütün Türkiye rahatlar.

Bazen biraz daha geniş olmayı deniyor olsam da neticede görebildiğim şu : hayatta her konuda son derece geniş bir bakış açısına sahip olan ben söz konusu işim olunca katı kuralcı pimpirikli meraklı bir şey oluveriyorum.Hastalarım için çok iyi de benim yüreğim fazlasıyla daralıyor. Rabia hanımın idrar miktarını düşünmekten helak olurken hayat son sürat devam ediyor arkamda. Bu işin doğrusu , dengelisi ne diye düşünmeyi bırakalı çok oldu. Karakterde değiştirilemeyecek kadar derine saplı mızraklar olduktan sonra kişinin yapabileceği fazla bir şey kalmıyor... Oluruna bırakıveriyor dostlar. Belki de en doğrusu olduğun gibi olup kendini akışına bırakmak. Benim gibi pekçok hekim olduğumu biliyor ama hepsinin adına her türlü eleştiriye ben göğüs geriyorum. Evet biz huzursuz, aklı hep hastande olan hekimlerdeniz .Değişmiyoruz ; değişmek istemiyoruz. Bizler böyle mutluyuz. Siz de bizi öylece sevin olur mu ! Bizim tek ihtiyacımız bu.

Belki de karakterin yakasını bir türlü kurtaramadığı bu “ pimpiriklilik ” olayının tadını çıkarmalı insan. Onu faydalı bir şekle modifiye ederek bunu kendi ve etrafımdakilerin yararına nasıl kullanabilirimin derdine düşmeli. Ben de böyle yapmaya gayret ediyorum şimdilerde. Hernekadar doktor odasında arkadaşların dalga konusu olsam da vallahi de sevgili anestezistim Metin hocam suçlusu ben değilim bunun. Genlerimden gelmiş yahu. Hem bu davranışlarım sayesinde erken uyandığım da çok oluyor.Siz benle dalga geçmeye devam edin ben böyle de pek bir mutluyum. İyi ya size de neşe kaynağı oluyorum böylelikle.

Pakize Hanııım 3 gün önce senin kaçırdığın bir akut batını bilmemne hastanesinde açmışlar deyince yüzümün bembeyaz oluşuna gülmeye devam edin siz. Ama bin kere de yapsanız ben her şakanızda aynı şoku yaşamaya devam edeceğim. Siz de gülüp eğlenmeye olayın tadını çıkarmaya devam edeceksiniz.Metin hocam beni artık daha fazla kandırmayın noolur, vallahi de bir sabah kalpten gideceğim ;).

Op Dr Pakize DEMİRKALEM

Genel Cerrahi Uzmanı

ATLAS HASTANESİ

.